[S.Fic] Misunderstanding [เอกxเบส]

posted on 07 Apr 2013 20:08 by yokpatai
 
*เป็นแนวเนื้อหาชายรักชายนะคะ รู้ตัวว่ารับไม่ได้ก็กรุณากดเครื่องหมายกากบาทสีแดงๆที่ด้านบนออกไป*

--------------------------------------------------------------------------

 
Title : Misunderstanding

Pairing : P'เอก x P'เบส

Author : Airi

Rating : NC-17

P.S. : ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของคนเขียนล้วนๆนะคะ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลหรือสถานที่จริงใดๆ รวมถึงไม่เกี่ยวข้องกับพี่เอก พี่เบส HeartRockerตัวจริงนะคะ เป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้น ส่วนลักษณะของตัวละครนำมาจากแฟนอาร์ตของพี่Ravee นะคะ โปรดใช้จักรยาน... เอ้ย วิจารณญาณในการอ่านค่ะ ขอบคุณค่ะ

 

---------------------------------------------------------------------------- 



เบสสวมเสื้อยืดที่เขาเพิ่งหยิบออกมาจากตู้ด้วยอาการสะลึมสะลือ งัวเงีย และอารมณ์ค่อนข้างหงุดหงิด เขาหยิบกางเกงยีนตัวซีดขึ้นมาสวมทับบ็อกเซอร์เป็นอันดับต่อไป หยิบเข็มขัดขึ้นมาสวมเป็นอย่างสุดท้าย เดินสะโหลสะเหลไปที่อ่างล้างหน้า เปิดก๊อกน้ำแล้วล้างหน้าลวกๆ จับเส้นผมสีชมพูที่ชี้ไปมาให้เข้าที่เล็กน้อย ซึ่งดูเหมือนมันจะไม่ได้ช่วยอะไรซักเท่าไร

 

เด็กหนุ่มหยิบโทรศัพท์ กระเป๋าสตางค์ยัดใส่กระเป๋ากางเกงลวกๆ ออกจากหอพักนักศึกษาด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างขุ่นมัว หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดดูเวลา แล้วเด็กหนุ่มก็ต้องถอนหายใจเฮือกอีกครั้งอย่างเสียไม่ได้

 

เข็มยาวชี้ที่เลข11 เข็มสั้นชี้ระหว่างเลข1กับเลข2

 

ตีเวลาไปตี2... เวลานี้มันเป็นเวลาที่เขาควรจะได้นอนเสวยสุขอยู่บนเตียง อยู่ในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ จมอยู่กับโลกแห่งความฝัน เอาแรงสำหรับวันพรุ่งนี้ที่ควรจะสดใสสำหรับเด็กหนุ่มวัยเท่าเขา

 

คงจะสดใสอยู่หรอก.... พ่อเพื่อนตัวดีทำให้เขาสดใสได้ตลอด แต่ไม่ต้องมาสดใสกันตอนตีสองก็ได้นะ จริงๆ เวลาแบบนี้บ้านเขาถือว่าเวลาผีหลอก รับโทรศัพท์ตอนแรกยังไม่แน่ใจว่าผีหลอกรึเปล่า

 

.

.

.

.

.

เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนหัวเตียงดังขึ้น แสงไฟจากหน้าจอสว่างวาบท่ามกลางห้องที่มืดมิด คนบนเตียงร้องครางออกมาอย่างรำคาญ พลิกตัวหนีไปอีกทาง หวังจะหลบเสียงโทรศัพท์ที่แผดร้องลั่นของตัวเอง แต่วินาทีถัดมาเด็กหนุ่มก็รู้ว่ามันไม่มีประโยชน์

 

คนผมชมพูจึงเอื้อมมือไปคว้าเปะปะตรงบริเวณหัวเตียงแทน ได้ยินเสียงเหมือนอะไรตกลงบนพื้น แต่เขาบอกกับตัวเองว่าจะตื่นไปเก็บขึ้นทีหลัง เขากดรับสายแล้วกรอกคำพูดลงโทรศัพท์สั้นๆให้อีกฝ่ายรู้ว่ามีคนกดรับแล้ว

 

'อือ... เบส นั่นเบสรึเปล่า' เสียงงึมงำๆของคนที่อยู่ปลายสายทำให้เด็กหนุ่มผมชมพูขมวดคิ้วมุ่นทั้งๆที่ยังตื่นไม่เต็มตา เขาคงจะกระชากเสียง พูดด่าอีกฝ่ายแล้วกดตัดสายโทรศัพท์ โยนมันคืนไว้บนหัวเตียงไปแล้ว ถ้าไม่ติดน้ำเสียงที่แสนจะคุ้นเคยของใครอีกคน กับชื่อที่ปรากฎขึ้นบนหน้าจอว่าใครเป็นคนโทรมา

 

'เอก? เอกเหรอ มีอะไร' ถึงจะยังงัวเงีย แต่คนผมชมพูก็ยังถามอีกฝ่ายกลับอย่างห่วงใย ได้ยินเสียงที่อีกฝ่ายพยายามตอบกลับฟังไม่ได้ศัพท์มาตามสาย ยิ่งทำเอาเบสรู้สึกเป็นห่วงขึ้นมากกว่าเดิม เขาเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงดังหวังจะเรียกสติของคนปลายสาย รวมถึงของตัวเขาเอง เขาเพิ่งจะลุกขึ้นมากลางดึก ทั้งๆที่เพิ่งจะได้นอนเมื่อตอนเกือบเที่ยงคืน

 

'ฮัลโหล เบส ฟังอยู่เปล่าวะ?' เสียงของชายหนุ่มอีกคนดังแทรกเข้ามา น้ำเสียงคนพูดฟังดูมีสติกว่าเพื่อนของเขาเยอะ เขาจำได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนของเอก เขาเองก็เคยคุยกับชายหนุ่มมาอยู่ครั้งสองครั้งเหมือนกัน

 

'อือ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า'

 

'คืองี้นะ...' ปลายสายมีน้ำเสียงเจือแววลำบากใจ 'คือตอนนี้ไอ้เอกน่ะ มันเมามากเลยว่ะ แล้วตอนนี้ฉันเองก็ต้องรีบไปแล้ว... คือ